Büyükşehirlerde kira düzeyini yalnızca konut sayısıyla açıklamak yeterli değildir. Hane geliri, yeni konut üretiminin konumu, ulaşım süresi ve nüfus hareketleri aynı anda devreye girer.
Merkeze yakın bölgelerde arzın sınırlı kalması, iş alanlarının belirli akslarda yoğunlaşması ve ulaşım maliyetleri kiraları yukarı taşıyabilir. Yeni konut üretimi artsa bile erişilebilir fiyat segmenti oluşmadığında baskı devam eder.
Kent politikası açısından konut, ulaşım ve bölgesel istihdam planlamasının birlikte ele alınması daha kalıcı çözümler üretir.