Koalisyon hükümetlerinde farklı siyasi aktörler ortak bir yönetim programı üzerinde uzlaşmak zorundadır. Belirsiz görev paylaşımı ve sürekli yeniden müzakere karar süreçlerini yavaşlatabilir.
Buna karşılık açık koalisyon protokolü ve düzenli istişare mekanizmaları farklı toplumsal kesimlerin temsilini güçlendirirken yönetimde öngörülebilirlik sağlayabilir.