Geleneksel üretim modeli çoğu zaman çıkar, üret, kullan ve at zinciriyle işler. Döngüsel ekonomi yaklaşımı ise malzemenin mümkün olduğunca uzun süre ekonomik sistem içinde kalmasını amaçlar. Bunun için ürünlerin tamir edilebilir, yeniden kullanılabilir ve parçalarına ayrılabilir biçimde tasarlanması gerekir.
Geri dönüşüm bu modelin yalnızca bir aşamasıdır. Daha uzun ömürlü ürün, paylaşım ve kiralama modelleri, yeniden üretim ve endüstriyel yan ürünlerin başka süreçlerde kullanılması daha yüksek değer koruyabilir. Şirketler açısından ürün tasarımı ve tedarik zinciri kararları bu nedenle çevre politikasıyla doğrudan bağlantılıdır.
Döngüselliğin başarısı yalnızca toplanan atık miktarıyla değil, yeni hammadde ihtiyacındaki azalma ve ürünlerin kullanım ömründeki artışla ölçülmelidir. Böylece çevresel hedeflerle ekonomik verimlilik aynı çerçevede değerlendirilebilir.